Μία ημέρα πριν απο το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την Πρόκομ στο ΟΑΚΑ και στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου ο Ζοτς δίνει μία ακόμα συνέντευξη-απάντηση σε όλους όσους έχουν κάνει σημαία τους το αμφισβητούμενο σφύριγμα του Ταβουλαρέα στο ματς με τον Πανιώνιο.Την παραθέτω αυτούσια όπως είναι και στο επίσημο site της ΚΑΕ.Συνέντευξη όπως μόνο ο Ζελικο ξερει να δίνει, να μας γεμίζει περηφάνια με το μεγαλείο του και να κάνει τους υπόλοιπους πολύ ”μικρούς” στα μάτια μας…
Απολαύστε…
«Σεβόμαστε τον οποιονδήποτε αντίπαλο το ίδιο. Αυτό είναι το παιχνίδι το ίδιο. Μετράει φυσικά το ότι αν έχεις 10 πόντους διαφορά θα πρέπει να καταλάβεις πόσος χρόνος υπολείπεται και να παίζεις ανάλογα και πιο έξυπνα, αξιοποιώντας το χρόνο προς όφελός σου. Αλλά για μια ακόμη φορά θα πρέπει να πω ότι κάναμε πολύ καλό παιχνίδι απέναντι στον Πανιώνιο σε μια δύσκολη έδρα. Βρήκαμε τον τρόπο να κυριαρχήσουμε στον αγώνα. Αν μια ομάδα κυριάρχησε στο παιχνίδι ήταν ο Παναθηναϊκός. Το ότι μετά τόσους τίτλους τα τελευταία 10 χρόνια υπάρχει πολύς κόσμος που δεν του αρέσει να βλέπει τον Παναθηναϊκό δυνατό, δεν είναι πρόβλημα μας. Έχω ένα μήνυμα για όλους όσους είναι εναντίον μας. Θα παλέψουμε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο σε κάθε αγώνα. Θα πολεμήσουμε! Γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας του Παναθηναϊκού και όλοι το ξέρουν αυτό. Όλοι πρέπει να το λάβουν υπ’ όψην τους. Και είναι μήνυμα και για τον κόσμο μας να βρίσκονται κοντά μας, γιατί όλοι θα είναι εναντίον μας».
Τα όσα γράφονται, ακούγονται ή υπονοούνται έγιναν το αντικείμενο της επόμενης ερώτησης, με αφορμή την τελευταία φάση στον αγώνα με τον Πανιώνιο. Και κατά συνέπεια αντικείμενο σχολιασμού από τον Ομπράντοβιτς: «Δεν είναι κάτι καινούριο αυτό. Δεν διαβάζω εφημερίδες. Υπάρχουν όμως και η τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Αν κάποιος αρχίσει να μιλάει για μια απόφαση ενός διαιτητή, δεν θέλω να συζητήσω. Στα 11 χρόνια που είμαι εδώ, δεν μιλάω για την τελευταία άμυνα, ή την τελευταία επίθεση, για το τελευταίο σφύριγμα, γιατί πιστεύω ότι ένας αγώνας είναι 40 λεπτά. Αν κάποιος θέλει να καταστρέψει ότι κάνει μια ομάδα για 40 λεπτά, ας μιλήσουμε για μια απόφαση. Η απόφαση ήταν σωστή. Ο κανονισμός αυτό λέει. Ποιος θέλει να μιλήσει; Όλοι περιμένουν να μιλήσουν εναντίον του Παναθηναϊκού. Όλοι λένε «πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πούμε κάτι εναντίον του Παναθηναϊκού με τον έναν ή άλλον τρόπο». Αν θέλεις να μιλήσεις για έναν αγώνα, θα πρέπει να μιλήσεις από το πρώτο ως το τελευταίο δευτερόλεπτο Για το πώς έπαιξαν οι δύο ομάδες, για μπάσκετ. Σε κάθε παιχνίδι θα βρεις άσχημα σφυρίγματα. Αν είναι να μιλάμε για ένα σφύριγμα, άιντε… Αριβεντέρτσι!!!!
Κάθε φορά λέμε ότι ο κανονισμός είναι ο ίδιος είτε βρισκόμαστε στο πρώτο, είτε στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Ο κανονισμός είναι κανονισμός για όλους και σε κάθε λεπτό. Αυτό είναι! Τώρα μιλάμε γι’ αυτό, για την τελευταία φάση και είναι αυτό ακριβώς που θέλουν να κάνουν κάποιοι. Δεν θέλουν να μιλήσουμε για το πως κάθε φορά που ο Πέκοβιτς έπαιρνε την μπάλα, έβαζε εύκολο καλάθι ή ότι ο Σπανούλης έπαιξε 35 λεπτά, ή για το πώς παίξαμε άμυνα, ή για το πώς σταματήσαμε τον Καλαμπόκη που έβαλε 28 πόντους την περασμένη εβδομάδα ή για το πως ο Σαρούνας έπαιξε μετά από έναν μήνα ως ηγέτης παρά το ότι είχε πρόβλημα στον ώμο του. Δεν είναι θέμα αυτό έτσι; Να μιλήσουμε για κάτι άλλο. Αυτό είναι το πρόβλημα. Το μήνυμά μου προς όλους είναι ένα: Να προσέχετε όταν μιλάτε για τον Παναθηναϊκό! Και όταν ο Παναθηναϊκός παίζει άσχημα θα το πω εγώ πρώτος όπως έγινε και πέρυσι. Θα πω την αλήθεια και η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός άξιζε να πάρει τη νίκη σε αυτόν τον αγώνα. Οπότε θα πω όχι ανοησίες! Και μην με ρωτάτε γιατί συμβαίνει αυτό τώρα. Έχετε την εμπειρία να ξέρετε γιατί. Εδώ και 11 χρόνια ο Παναθηναϊκός είναι η καλύτερη ομάδα. Ας τελειώνουμε! Όλοι προσπαθούν να βρουν κάτι. Αλλά το ραντεβού είναι στο γήπεδο. Για όλους. Εκεί θα τους περιμένουμε. Πρόσωπο με πρόσωπο. Ας παίξουμε μπάσκετ. Εκεί τους περιμένουμε όλους. Όχι στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στις εφημερίδες. Στο γήπεδο. Εκεί θα δω ποιος είναι έτοιμος να μας νικήσει. Ο Παναθηναϊκός πάντα μιλά στο γήπεδο όλα αυτά τα χρόνια». Και έγραψε τον επίλογο στο ελληνικά: «Η αλήθεια είναι πικρή… Πολύ πικρή… Έτσι δεν λέτε στα ελληνικά;»
Αν και κάπως καθυστερημένα λόγω διαφόρων απαιτήσεων αποφάσισα να σχολιάσω το παιχνίδι της τετάρτης με την Κίμκι.
Ο αγώνας απο την αρχή ήταν δύσκολος για τους Πρωταθλητές Ευρώπης και ετσι εξελίχθηκε μέχρι το τέλος του.Η νίκη ήρθε τελικά αλλά με αγχωτικό τρόπο.Νίκη με καρδιά. Εκ πρώτης ήμουν πολύ θυμωμένος με το ότι χάναμε το παιχνίδι. Πολλές επιπολαιότητες και αστοχία. Όμως κάτι η “ηρωική” ανατροπή, κάτι η χαρά ότι δεν παρατήσαμε το παιχνίδι, κάτι η απώλεια του Διαμαντίδη και η έλλειψη του Καλάθη που μας άφησε γυμνούς στην περιφέρεια, με κάνει να πιστεύω ότι ήταν τελικά σπουδαία νική. Η Κίμκι δεν είναι κανένα μεγαθήριο αλλά δεν είναι και ότι πιο απλό να τους κερδίσεις στη Ρωσία. Δεν είμαι ευχαριστημένος γιατί περιμένω περισσότερα απ’ την ομάδα αλλά όπως και να το κάνεις ήταν καλή ψυχολογική ανάταση.
Τεράστια εμφάνιση από τον Σπανούλη. Μέχρι και MVP της αγωνιστικής τον κόβω. Πήρε στις πλάτες του όλη την περιφέρεια. Ο Διαμαντίδης ξεκίνησε καλά αλλά έπεσε στη συνέχεια. Η απουσία του ήταν παραπάνω από εμφανής. Ελπίζω να μην έχει κάτι σοβαρό. Ο Νίκολας βγαλμένος από… τον περσυνο Δεκέμβρη. Τα έσπασε κανονικά. Πήγε να δώσει αλλού τη νίκη. Ο Τέπιτς ξεκίνησε καλά κι αυτός αλλά περιορίστηκε στα αμυντικά του καθήκοντα. Ο Σάρας δεν είναι έτοιμος είναι εμφανές, έδειχνε εκτός αγώνα δεν πήρε καμία προσπάθεια και έμοιαζε να υπάρχει για να συμπληρώνει την πεντάδα. Τουλάχιστον δεν ήταν τρύπα στην άμυνα. Ο Περπέρογλου ήταν εκτός τόπου και χρόνου σε όλο το παιχνίδι αλλά έκανε τρελή εμφάνιση στην παράταση. Ο Σερμαντίνι απλώς μπήκε ενώ ο Τσαρτσαρής περιορίστηκε στην καλή εμφάνιση του α’ ημιχρόνου. Ο Μπατίστ είχε σκαμπανεβάσματα αλλά έβαλε και 15 πόντους κρατώντας μας στην 3η περίοδο ενώ ανέβηκε πολύ στο τέλος και στην παράταση ο Πέκοβιτς αν και σε μάλλον μέτρια βραδιά. Ο Φώτσης σούπερ εμφάνιση. Το φόλοου στο τέλος του αγώνα ήταν απίστευτο. Κρύο αίμα. Τάπες, άμυνα, ριμπάουντ και σκοράρισμα. Μετά τον Σπανούλη ο καλύτερος του παιχνιδιού.
Νικη που κλειδωσε κατα παση πιθανοτητα και την πρωτια του ομιλου… Τελικα, ο ”λιγος” Περπερογλου καθαρισε στην παραταση…μπορει Σισκα να μην γινει ποτε αλλα ειναι υπερπολιτιμος σε αμυνα και επιθεση..ο ανταγωνισμος με τον Τεπιτς μου φαινεται του κανει καλο.Μπατιστ και Τσαρτσα επιστρεφουν σιγα-σιγα…ο Σαρας αργει ακομα.. Εγω μια φορά είμαι πολύ ευχαριστημένος. Έβλεπα τον Παναθηναϊκό των τελών Οκτωβρίου/αρχών Νοεμβρίου να κάνει απίστευτα παιχνίδια χωρίς Σάρας,Μπατίστ,Τσαρτσαρή και δεν πίστευα στα μάτια μου. Θεωρούσα αδύνατον το να συνεχίσει η ομάδα να παίζει σε τέτοιους ρυθμούς για μήνες ώστε να φτάσει με περίπου την ίδια απόδοση στα κρίσιμα παιχνίδια Ελλάδας και Ευρώπης.
Τώρα πλέον είμαι ήσυχος. Μια από τις κλασσικές, παραδοσιακές πλέον “κοιλιές” στην απόδοση μας που θυμίζει ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει στον πορπονητικό προγραμματισμό και ένας Παναθηναϊκός που να κάνει τα εύκολα δύκολα και τα δύσκολα εύκολα όποιον κι αν έχει μπροστά του. Γιατί άμα δεν ανέβουν οι σφυγμοί στους 220 το λεπτό και δεν ρίξουμε τα πατροπαράδοτα μπινελίκια μας δεν μπορούμε να νικήσουμε. Γιατί έτσι μας αρέσει …
Ο Ομπράντοβιτς απάντησε και στην παρατήρηση πως όταν όλοι πανηγύριζαν με την ολοκλήρωση του 40λεπτου, ο ίδιος έδειχνε ανέκφραστος: «Έχω πανηγυρίσει πολλές φορές στο παρελθόν και θα ξαναγίνει πιστεύω. Τη συγκεκριμένη στιγμή ήταν κάτι που δεν το περίμενα, να οδηγηθεί ο αγώνας στην παράταση. Και από την άλλη, προσπάθησα να είμαι έτοιμος να μιλήσω στους παίκτες μου για την παράταση. Υπήρχε δρόμος ακόμη. Δεν είμαι άνθρωπος που δεν πανηγυρίζει πάντως… Εξαρτάται και από το παιχνίδι. Και το χθεσινό ήταν απίστευτο!»
Υ.Γ:Οι τσιρλίντερς της Κίμκι απλά άπαιχτες. Και με 10ποντες γόβες, όχι σαν τις δικές μας με τα nike!
Παρακάτω παραθέτω τα στατιστικά του αγώνα το τελευταιο 1:30 λεπτό που έκοψε την ανασα καθώς και την μεγαλύτερη ανατροπη που έχω δει μεχρι στιγμής σε αγώνα μπάσκετ απο έναν και μόνο παίκτη.Τα σχόλια δικά σας…
Αν και δεν μπορεσα να παω στο γηπεδο εντουτοις ειδα τον αγωνα απο την TV.Άλλη μια νίκη ήρθε με τις μηχανές στο ρελαντί και την ομάδα να παρουσιάζεται νωθρή και άχρωμη.Δεν ξέρω αν αλλάξει κατι στην πορεία (το πιθανοτερο αν σκεφτεί κανείς οτι και πέρσυ τα ίδια και χειρότερα ήμασταν τέτοια εποχή) αλλά μετά το εντυπωσιακό ξεκίνημα της σεζόν εχουμε ακολουθήσει μια φθίνουσα πορεία.
Το μόνο που κρατάω απο την Πέμπτη το βράδυ είναι η επανεμφάνιση του Σαρα.Δεν έκανε το φοβερό παιχνίδι αλλά σίγουρα έδωσε άλλη ποιότητα στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας.Μου άρεσε ο τρόπος που τον υποδέχτηκε ο κόσμος με ένα standing ovation που μαρτυρούσε την εκτίμηση που του εχει η πρασινη κερκίδα.Μακριά απο τον καλό του εαυτό αλλά σε αρκετές φάσεις κυρίως όταν έπαιζε με τον Διαμαντίδη η μπάλα ‘’χάθηκε’’.
Στα πλην του αγώνα η κακή για μια ακόμα φορά η εμφάνιση του Τσαρτσαρή.Απο τον τραυματισμό που είχε τον χειμώνα του ’08, που τον άφησε μακριά απο την φάση του TOP 16 της Euroleague, δεν έχουμε ξαναδεί τον Κώστα όπως τον ξέραμε.Η απουσία του μάλιστα, κατα την γνώμη μου, αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα στον αποκλεισμό της ομάδας απο την φάση των προκριματικών για το F4 της Μαδρίτης.Απο τότε λοιπόν περιμένουμε να ξαναδούμε τον επιβλητικό power foward του τριφυλλιού αλλά μάταια.Ο Ζοτς μετά την αποτυχημένη ομολογουμένως περσινή σεζόν του έδωσε άλλη μια ευκαιρία για φέτος με την στάση που κράτησε στην περίπτωση του Βελίτσκοβιτς που κατέληξε στην Ρεάλ.Όλοι γνωρίζαμε και ήταν κοινό μυστικό θα έλεγα το καλοκαίρι που μας πέρασε οτι ο μικρός της Παρτιζάν μόνο που δεν παρακάλεσε τον Παναθηναϊκό να τον αγοράσει αλλά η αρνητική εισήγηση του Ομπράντοβιτς δεν άφησε περιθώριο επιλογής στην διοίκηση της οποίας σημειωτέον της ερχόταν και πολύ φθηνός για το επίπεδο και την αξία που έχει στην μπασκετική αγορά το όνομά του.Το έχει ξανακάνει αυτό ο Ζοτς και δικαίως θα μου πείτε οτι έδωσε ευκαιρίες στον Τομο δεν θα δώσει στον 29χρονο Τσαρτσαρή με τον οποίο έχουν γευτεί τόσες επιτυχίες;Συμφωνώ αλλά προσωπικά δεν βλέπω ‘’φως’’ στον ορίζοντα και το έχω ξαναγράψει και σε προηγούμενο post οτι αν δεν ανεβάσει απόδοση ο Τσαρτσα δεν τον βλέπω να ανανεώνει για του χρόνου.Έχουν μάλιστα διαρεύσει και πληροφορίες που θέλουν τον προπονητή να είναι εκνευρισμένος με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις υποχρεώσεις του απέναντι στην ομάδα.Εγώ πάλι δεν ξέρω αν η επιλογή του καλοκαιριού ήταν λάθος.Πιστεύω στον Ζοτς και ασπάζομαι την φιλοσοφία του και τον τρόπο παιχνιδιού του όσο κανένας αλλά δυστυχώς ο συγκεκριμένος παίκτης δεν με πείθει για ουσιαστική αγωνιστική επάνοδο.Αντιθέτως ο Βελίτσκοβιτς αποδεικνύεται ο πολυτιμότερος νέος παίκτης της Euroleague και κάνει θαύματα στα χέρια του Μεσίνα.Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να παρουσιάζεται ένα κενό στο 4 το οποίο καλείται να καλύψει μόνος του ο Φώτσης.Ως πότε όμως…;
Για το επόμενο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ περιμένω την ομάδα πιο κεφάτη και με όρεξη για μπάσκετ .Θεωρώ οτι είναι μια καλή ευκαιρία να καθαρίσει με το αποτέλεσμα απο νωρίς και να δωθεί η ευκαιρία στην περιφέρεια, που παρουσιάζεται προβληματική στα σουτ τριών πόντων τελευταία, να αναλάβει δράση φορτώνοντας το καλάθι του ΠΑΟΚ με 3ποντες βόμβες.Με αγωνία περιμένω να δω απο κοντά τα ‘’τρελλά’’ του Σάρα και ελπίζω λίγο πιο βελτιωμένο τον Τσαρτσαρή (δεν περιμένω θεαματική αλλαγή).
Το video που ακολουθεί αποδεικνύει σε πόση εκτίμηση και τί σημαίνει για την Euroleague η επιστροφή του Γιασικεβίτσιους.Ακούστε τον σχολιασμό απο τον εκφωνητή του επίσημου site της Euroleague στο 1:12 στην τυφλή πάσα του Σάρα και θα καταλάβετε τί σημαίνει αυτός ο παίκτης για την Ευρώπη.Μας έλλειψαν τόσους μήνες τα ‘’μαγικά’’ του.Εν αναμονή λοιπόν… απολαύστε! ! !
Αν και κάπως καθυστερημένα λόγω διαφόρων απαιτήσεων αποφάσισα να σχολιάσω το παιχνίδι της τετάρτης με την Κίμκι.
Internetικο Ο.Α.Κ.Α
