
Ουρές χωρίς λόγο...
Έχοντας ρεπό απο την δουλειά πήρα την απόφαση Παρασκευή πρωί να πάω στην Εθνική Τράπεζα της γειτονιάς μου για μια απλή συναλλαγή του λεπτού.Λέω οτι πήρα την απόφαση γιατί κάπως έτσι είναι η ψυχολογία μου κάθε φορά που πρέπει να πάω στην συγκεκριμένη Τράπεζα και δεν εννοώ της περιοχής μου αλλά γενικά την Εθνική.
Δεν λέω έχει πολλά καλά σαν χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και ναι ομολογώ οτι έφερε πολλές καινοτομίες στον τραπεζικό χώρο της Ελλάδας και ώθησε και τις άλλες τράπεζες προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά…
Απο τότε πέρασαν χρόνια και η κατάσταση άλλαξε δραματικά.Πολλές νέες τράπεζες ιδρύθηκαν και έφεραν προϊόντα εντελώς νέα για την χώρα μας.Ο κόσμος σιγά σιγά άρχισε να τις εμπιστεύεται και να αποκτά μια οικειότητα μαζί τους.Τίποτα όμως απ’οτι φαίνεται δεν μπορεί να πείσει τους ανθρώπους κάποιας ηλικίας να αποχωριστούν την ταλαιπωρία που έχουν ”συνηθίσει” εδώ και χρόνια.
Φτάνοντας στην τράπεζα η εικόνα που είχε το κατάστημα απ’έξω με την ουρά να είναι περίπου όπως αυτή στην ένθετη φωτό κατάλαβα τι με περιμένει μέσα.Το χαρτάκι που πήρα μου έλεγε οτι είχα να περιμένω άλλα 25 άτομα πριν απο μένα να εξυπηρετηθούν.Προς στιγμήν σκέφτηκα να φύγω και να γυρίσω μετά απο λίγο αλλά η αναμονή που είχα στην πόρτα για να μπώ μέσα με έκανε να το ξανασκεφτώ.Με το σύστημα ασφαλείας που έχουν σχεδόν όλες οι τράπεζες σήμερα ναι μεν τα ποσοστά ληστειών τους έχουν μειωθεί θεαματικά αλλά για τράπεζες όπως η Εθνική ο κόσμος είναι πολύς και τα νεύρα του στα όριά τους.Η τράπεζα βέβαια καλά κάνει και προστατεύει τα συμφέροντά της.Είναι δικαίωμά της όπως και δικό μου δικαίωμα είναι να προστατεύω την ψυχική μου υγεία απο περιττό κόπο και σπάσιμο νεύρων.
Αποφάσισα να μην ξανασχοληθώ με την συγκεκριμένη τράπεζα και μετέφερα ευκαιρία δοθήσεις τις όποιες μου συναλλαγές σε τράπεζα με πολύ μικρότερο ποσοστό κόσμου.Άλλωστε σαν μικρομεσαίος δεν έχει και πολλές διαφορές για μένα με ποια τράπεζα θα συνεργαστώ γιατί ”ουκ αν λάβεις παρα του μη έχοντος” οπότε ας γλιτώνω τουλάχιστον τις ουρές και να μην χρειάζεται να σκέφτομαι μέρες πριν οτι έχω να πάω στην τράπεζα για κάποια δουλειά.
Μάθαμε να εμπιστευόμαστε κάποια πράγματα τα οποία αναγάγαμε σε αξίες με το πέρασμα του χρόνου.Πρέπει να μάθουμε όμως και να προχωράμε μπροστά και να βλέπουμε τις ανάγκες της εποχής μας πώς μας καθοδηγούν και ανάλογα να προσαρμοζόμαστε σε αυτές.Καλές οι αξίες και δοκιμασμένες αλλά προς το παρών… ευχαριστώ δεν θα πάρω άλλο! ! !