Το ζησαμε και αυτο...
Δυο μερες μετά το ντέρμπι των αιωνίων τα πειράγματα απο φίλους και γνωστούς έχουν τελειώσει και πλέον με καθαρό μυαλό μπορώ να αξιολογήσω αυτο το αποτέλεσμα.
Πράγματι λοιπόν ήρθαν τα πάνω-κάτω.Επιβεβαιώθηκα δυστυχώς με τον χειρότερο τρόπο για την ομάδα μου.Δεν θα μπω καν στην διαδικασία να σχολιάσω τις φημες που ακούγονταν τις προηγούμενες μέρες του ντέρμπι και οι οποίες ήθελαν τον Ζοτς να δίνει το “φιλί της ζωής” στον Δράκο.Ακόμα και αν ισχύει κάτι τέτοιο απλά δεν με νοιάζει.
Απο αγωνιστικής πλευράς το ντέρμπι κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως Διαμαντίδης εναντίον Ολυμπιακού.Δεν σας κρύβω μάλιστα οτι σκέφτηκα να το βάλω και σαν τίτλο θέματος αλλά τελικά κατέληξα στον συγκεκριμενο γιατι πιστεύω οτι αντικατοπτρίζει πιο καλά την πραγματικότητα.Χωρίς καμία πρόθεση μείωσης της επιτυχίας του Ολυμπιακού, ο οποίος πέτυχε μια νίκη “βάλσαμο” για τις πληγές που έφερε στο σώμα του απο την Παρτιζάν,ο αγώνας για τον Παναθηναϊκό ήταν αυτο που λένε one man show!Επειδή όμως και ο αντίπαλος δεν είναι καμιά τυχαία ομάδα αλλά ο πολύ δυνατός Ολυμπιακός δεν ήταν δυνατόν να χάσει απο έναν παίκτη ακόμα και αν αυτός είναι ο Διαμαντίδης και μάλιστα με 12,000 κόσμο στο πλευρό του.
Ο ύπνος άλλαξε πλευρά λοιπόν και πήγε στο στρατόπεδο των πράσινων αυτή την φορά και το χειρότερο μάλιστα δεν έκλεισε στις αγκάλες του τον προπονητή όπως κάνει με τον Γιαννάκη αλλά τους παίκτες.Όλοι πλην του αρχηγού κατέβηκαν στο ΣΕΦ λες και είχαν να κοιμηθούν τρείς μέρες.Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό το θέαμα που παρουσίασαν.Ο δεύτερος που μπορούμε να πούμε οτι έκανε κάτι ήταν ο Νικολας αλλά και αυτός πολύ μακριά απο τον πραγματικό του εαυτό κυρίως λόγω της απουσίας των τριπόντων του (0/4 προσπαθειες )που χρειαζόταν η ομάδα για να πετύχει μια δύσκολη νίκη. Παρακολουθούσα το παιχνίδι και απο το skai.gr και μπορώ να πω οτι ενα σχόλιο που δεν ακούστηκε στον αέρα παρα μόνο στο διαδίκτυο ήταν αυτό που έγινε σε ένα timeout περίπου στα μισά του 3ου δεκαλέπτου απο τον σχολιαστή του Σκουντή (δεν θυμάμαι ποιος ήταν) ο οποίος νομίζοντας οτι δεν ήταν στον αέρα σχολίασε γεμάτος απορία:”…πάντως Βασίλη (Σκουντή) απορώ με τον Παναθηναϊκό.Τί πράγμα είναι αυτό ρε παιδί μου παίζει το παιχνίδι της ζωής του ο Ολυμπιακός και οι πράσινοι είναι συνέχεια απο κοντά.Είμαι περίεργος να δω πόσο θα αντέξει ο Ολυμπιακός”.Περίμενε οτι κάποια στιγμή θα έπαιρνε μπροστά η μηχανή του ΠΑΟ αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ.
Αν και δεν είμαι φίλος των στατιστικών εντούτοις οφείλω να ομολογησω οτι σε κάποιες περιπτώσεις όπως αυτή μπορούν να μας βοηθήσουν να βγάλουμε κάποια ασφαλή συμπεράσματα για τα σημεία που κρίθηκε ο αγώνας και να επιβεβαιώσουν την άποψή μου οτι μας πήρε ο ύπνος κανονικά.
Χαρακτηριστικά παρατηρήστε πόσο χρόνο έπαιξε ο Περπέρογλου και τι έκανε.Ήταν το απόλυτο μηδέν για 8:30 λεπτά.Είπαμε να έχεις άσχημη παρουσία αλλά αυτό είναι απλά απαράδεκτο.
Στον τομέα των λαθών μπορώ να πω οτι έχουμε κάνει και χειρότερα παιχνίδια αλλά και πάλι δεν δικαιολογούνται 16 λάθη.Είναι πολλά για ομάδα που διεκδικεί επανάληψη του Triple Crown.
Η αχίλλειος πτέρνα των πρασίνων όμως αποδείχθηκαν τα Rebounds.Διαφορά με αυτά που “κατέβασαν” συνολικά οι κόκκινοι δεν υπάρχει σημαντική.Εκεί που κοιμήθηκαν για τα καλά οι παίκτες του Ζοτς ήταν στον νευραλγικό τομέα των επιθετικών rebounds.Ο Ολυμπιακός είχε 11 επιθετικά που πολύ απλά σημαίνει 11 νέες επιθέσεις δηλαδή 11 διπλές ευκαιρίες να σκοράρει και αν προσθέσουμε σ’αυτες και τις ευκαιρίες που είχε απο εύκολα καλάθια στον αιφνιδιασμό απο τα 11 κλεψίματα που έκαναν οι παίκτες του δεν μένει τίποτα άλλο απο το να είμαστε και ευχαριστημένοι απο την διαφορά η οποία θα μπορούσε να είχε εκτιναχθεί.
Στα τρίποντα η συγκομιδή ήταν τραγική με ποσοστό επιτυχίας που μετα βίας αγγίζει το 26% με 5/19 και τους ερυθρόλευκους να πετυχαίνουν ακριβώς τα διπλά 10/19.
Όλα τα παραπάνω όμως ξεκινούν και τελειώνουν στην κακή αμυντική λειτουργία.Εκεί που οι πράσινοι κινούνταν υποτονικά.Αναγκάστηκε ο προπονητής να παίξει πολλή ώρα άμυνα ζώνης ελπίζοντας οτι αστοχώντας ο αντίπαλος απο τα 6,25 θα μπλόκαρε το παιχνίδι του.Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν διαφορετικά με τον Παπαλουκά να κάνει το παιχνίδι της “ζωής” του πετυχαίνοντας ρεκόρ καριέρας με το 4/4 στα τρίποντα και τον Κλειζα να πετυχαίνει κρίσιμα και δύσκολα σουτ τριών πόντων.Αυτό όσο περνούσε η ώρα και η κατάσταση δεν άλλαζε έφερε άγχος και εκνευρισμό στους πράσινους οι οποίοι έψαχναν απεγνωσμένα μια λύση απο τα 6,25 η οποία δεν ήρθε ποτέ.Χαρακτηριστικά είναι τα 2 τρίποντα που επιχείρησε ο Σπανούλης και ο Νίκολας (ο δεύτερος μαλιστα απο τα 8 μέτρα περίπου) στο τελευταίο λεπτό λες και αν αντί για αυτά (που τελικά δεν μπήκαν) πηγαί ναμε σε πιο ορθολογικές επιθέσεις και πετυχαίναμε 4 πόντους δεν θα αγχώναμε το ίδιο τον αντίπαλο κατεβάζοντας την διαφορά στους 6 πόντους 1 λεπτό πριν το τέλος του αγώνα! ! !Τουλάχιστον δεν θα πήγαινε η διαφορά σε τέτοιο μέγεθος.
Απο τον Ολυμπιακό ξεχώρισαν οι Παπαλουκάς, Τσίλντρες και Κλέιζα με 20 – 19 – και 13 πόντους αντίστοιχα.Οφείλω να παραδεχτώ οτι ήταν μια ξεκάθαρη και μεγάλη νίκη του αιώνιου αντιπάλου και να ομολογήσω οτι χαίρομαι που οι παίκτες του αθλήματος που αγαπώ έχουν τέτοιο επίπεδο όπως ο Παπαλουκάς, ο Μπουρούσης και ο Βασιλόπουλος οι οποίοι την επομένη κιόλας κατέβασαν τους τόνους και μίλησαν για μια σπουδαία νίκη απέναντι σ’εναν μεγάλο αντίπαλο η οποία όμως είναι απλά μια νίκη που την είχε ανάγκη η ομάδα τους και τίποτα περισσότερο.
Στους φίλους μου Παναθηναϊκούς που είναι λίγο πικραμένοι θα τους παραπέμψω σ’αυτό το link ετσι για να πάρουν τα πάνω τους και θα τους θυμήσω οτι “και στις χαρές και στις λύπες μαζί“
 |
|
87-76
|
|
 |
| Γήπεδο: ΣΕΦ |
Ημερομηνία: 29/11/2009 22:00 |
|
|
|
|
|
|
Internetικο Ο.Α.Κ.Α
